నందనవనం – వచనకవి సమ్మేళనం – మొదటి భాగం

ఉదయా‘ కాశం వెచ్చని నీలిమలో ఈదే
వెలుగు రేఖల మోపులు
అడవి కొమ్మల అణువణువునా
మెత్త మెత్తగా కళ్ళువిప్పుతున్న
లే చిగుళ్ళ నును సిగ్గు అరుణిమ
గాలి తీగలుగా సాగి సాగి
పలుకు తున్న కొత్త పాటల వానధారలు
రాబోయే వసంతానికి
పూర్వ రంగాలేగా
మెత్తని వెలుగు ప్రవాహం గడ్డకట్టి
బంగారపు ముక్కలయే వేళ
రాబోయే అతిధి స్వాగతానికి
అణువణువూ అలంకరణలో తలమునకలవుతూ
దారి పొడుగునా పూల తివాసీ పరచుకుంటూ
స్వాగత గీతాలు పాడటం తప్ప
ఎదురు చూసే వసంతానికి ఇంకేం చెబుతాం

కళ్ళాలు వదిలేసిన కొత్తగుర్రంలా
కనుమరుగవుతున్న నిన్నటి శిఖరాల గుప్పిటనుండి విడిపించుకుని
చాలీచాలని అసంపూర్ణ హరిత వస్త్రాన్ని అస్తవ్యస్తంగా చుట్టుకు
జలప్తమై ఉరకలు పెడుతూ
వసంతం విజృంభణ
తెల్లారేసారికి వెచ్చని గాలుల ఊయల్లో తొణికిసలాడే తొందరపాటు పులకింత
ఆగామి నవ వత్సరానికి
స్వాగతగీతలు కూర్చుకుంటూ
తలలూపి పారవశ్యం తెలిపే లేచిగుళ్ళ భుజాలపై తలలనాన్చి
కూనిరాగాల కోలాహలంలో కొత్తకోయిలలు
శిశిరంతో తలపడి గెలుపు ఓటముల దొమ్మరి పోరాటంలో
ఓ సారి నింగికెగయడం మరంతలోనే నేల వాలటం ఎన్ని పొర్లింతల ఫలితమో
దుమ్ము కొట్టుకుపోయి అలసిపోయినా విజయగర్వం దక్కించుకున్న వసంతం
వీరవిహారనికి సంసిద్ధంగా…………..

—————

                                 – జాన్‌హైడ్ కనుమూరి

————-
ఉగాది మనలోనే ఉంది 

– శైలజామిత్ర