కవిత

తలపు తడుతూ నేల గంధం
తలుపు తీస్తే,

ఆకాశం కప్పుకున్న
అస్థిరమయిన రూపాలు
తేలిపోతూ, కరిగిపోతూ,
అలజడిచేస్తూ,
అక్షరాల జల్లు.

నిలిచే సమయమేది ?
పట్టే ఒడుపేది ?

పల్లంలో దాగిన
జ్ఞాపకాల వైపు ఒకటే పరుగు.

తడుపుదామనో
కలిసి తరిద్దామనో!

గుండె నిండేసరికి
నిర్మలాకాశం
వెచ్చగా మెరిసింది.