నాలుగు మెతుకులు

– అఫ్సర్

బయట విరగ్గాస్తున్న ఎండకి

లోపటి చీకటి తెలుస్తుందో లేదో!

కాసేపు

గొంతుక

వాహ్యాళికెళ్తుంది మౌనంలోకి.

గాలి కోసం

కాసింత వూపిరి కోసం.

2

బిగికౌగిలి చెట్ల మధ్య వొక తెల్ల చార

సన్నగా

తెరుచుకొని ఎటో తీసుకెళ్తుంది.

దాని భాష నాకెప్పుడూ

అందంగా వినిపిస్తుంది.

3

అడివి కన్న చిక్కగ పెనవేసుకుపోయిన

ఇళ్ళ మధ్య వొక ఇరుకు సందు

చంద్రుడి వెన్నెల్లాగా మెరుస్తుంది.

దాని నిశ్శబ్దం హోరు

నోరు విప్పని తుపాను.

4

వొక్కొ సారి నువ్వూ నేనూ

రెండు అలల కేకలం,

మరో సారి

నిద్ర పొరల కింద వొత్తిగిలిన కలలం.

5

భాష్యాలు ఎప్పుడూ వోడిపోతూనే వున్నాయిలే!

లోగొంతుకల్ని

తోడిపోసే చేద లేదు గా చేతుల్లో.

6

వొక తెగిపడిన మాటనో

వొక రాలిపడిన కేకనో

తెగనరక్కు దేన్నీ!

7

ఈ నాలుగు మెతుకులూ

దాచి వుంచు

ఏ దూరాల నించో వచ్చే

ఆ దిగులు బావి

ఖాళీ కడుపు కోసం!