కవికృతి మూడవ భాగం లోని కవితలపై పవన్ కుమార్ గారి సమీక్ష
———————–
స్వాతీ శ్రీపాద -నీకు తెలుసా కవితపై..
ఉపమానాలే కవిత్వం కాదు, ఉపమానం కవితకు ఉత్ప్రేరకం కావాలే కానీ అది కవితకూ పాఠకుడికి మధ్య అడ్డు రారాదు. ఈ ఉపమానాల దొంతరల కింద పడి నలిగిపోతున్న కవితను బయటికి తీస్తే హృద్యంగా ఉంటుంది.
—————————————–
కత్తి మహేష్ కుమార్ కవితపై..
తర్కం కవిత్వం కానేరదు. భావావేశం ఉన్న చోట తర్కం వెనక్కి పోతుంది. కవైన వాడు యాంత్రిక జీవితాన్ని బయటికి తోసి తర్కాన్ని తుంగలో తొక్కి కవిత్వ సృజన చేస్తాడు.
నీ జ్ఞాపకాలతో బరువెక్కిన మనసు
సమ సాంద్రత నీళ్ళని
కళ్ళలో నింపి కన్నీళ్ళొదిలింది
ఆర్కెమెడీస్ సూత్రాన్ననుసరించింది
— “నీ జ్ఞాపకాలతో బరువెక్కిన మనసు” అని భావావేశంతో మొదలెట్టి ఆ తర్వాత ఎంతో కష్టమైన సైన్సు, మాథ్సు,క్లాసుల్లోకి తీసుకెళితే ఎలా? రొమాంటిక్ సినిమా అని ప్రకటించి యాక్షన్ సినిమా కి తీసుకెళ్ళినట్టు (టైటానిక్ అని టెర్మినేటర్ 2 చూపినట్టు).
చాలా చెక్కేసి, తప్పకుండా తీసేయాల్సిన పంక్తులు తీసేస్తే కవిత ఇది:
నీ జ్ఞాపకాలతో బరువెక్కిన మనసు
సమ సాంద్రత నీళ్ళని
కళ్ళలో నింపి కన్నీళ్ళొదిలింది
నువ్వెళ్ళిపోయిన చర్య
నన్ను జఢుణ్ణి చేసిందేగానీ
ప్రతిచర్యకు పురికొల్పలేదు
తర్కం తెలిసిన మెదడు
మనసు పోకడకు
హేతువు కోరింది
నీ శూన్యాన్ని…
కనీసం కొలిచైనా
సాంత్వన పొందే
దారి వెదికింది
నీ చితి మటలు ఎగసాయి
ఆ కాల్చేవేడిని చల్లారుస్తూ
నాకళ్ళ మబ్బులు కమ్ముకున్నాయ్
వర్షించే కళ్ళతొ
అర్థనగ్నంగా
నేను కూర్చునే ఉన్నాను
ఇంకా కాస్త సాన బడితే మంచి కవితవుతుంది.
4 Responses to కవికృతి-౪