నెలవంక

టక్కరి పోస్ట్ మాన్

అమ్మా! ఎందుకలా దిగులుగా నేల మీద కూర్చున్నావు?
తెరిచిన కిటికీ నుండి వర్షపు చినుకులు నిన్ను తడిపేస్తున్నా పట్టించుకోవు.
గడియారం నాలుగు కొట్టింది విన్నావా? అన్నయ్య స్కూలు నుండి వచ్చే వేళయింది.

ఇవాళిలా కొత్తగా ఏమయిందే నీకు?
నాన్న నుండి ఇవాళ ఉత్తరం రాలేదనా?
పోస్ట్ మాన్ తన సంచీలో దాదాపు రోజూ ఉత్తరాలు తెస్తూనే ఉన్నాడుగా!
నాన్న ఉత్తరాలు మాత్రం తనతో దాచుంచుకుని చదూకుంటాడు. పోస్ట్ మాన్ ఓ దొంగ!

అమ్మా! దాని గురించి బాధపడకే!
రేపు పక్కూరిలో జాతరటగా, పనిమనిషితో పేపరు, పెన్ను తెప్పించి పెట్టు.
నేనే నాన్న ఉత్తరాలు రాస్తా. నువ్వు ఏ తప్పూ కనుక్కోలేవు.
నాకు A నుండి K వరకు రాయడమొచ్చు.

ఎందుకే నవ్వుతావు ?
నేనూ నాన్నలా బాగా ఉత్తరాలు రాస్తానంటే నమ్మట్లేదు కదూ ?
నేను పేపర్ కి మార్జిన్ దిద్ది, ఎంచక్కా గుండ్రంగా రాస్తాగా!
ఉత్తరం రాసి, నాన్నలా తెలివి తక్కువగా పోస్ట్ మాన్ సంచిలో వేస్తాననుకున్నావా?
ఆలస్యం చేయకుండా నేనే నీ దగ్గరకు వచ్చి ఒక్కో అక్షరం చదివిస్తాగా!

నాకు తెలుసులే, పోస్ట్ మాన్ కు మంచి ఉత్తరాలు తెచ్చి నీకివ్వడం ఇష్టం లేదని.

~~~~~~~~~~~~~~

వర్షం

దట్టమైన అడవి మీదకు దండెత్తి వస్తున్న చిక్కటి మేఘమాల!
అబ్బాయ్, బయటకు వెళ్ళకు.
నిరుత్తరమైన అంబరాన్ని చుంబిస్తూ, చెరువు పక్క తాటి చెట్ల వరుస.
—
చింతచెట్టు కొమ్మపై భారంగా వాలిన కాకుల సమూహం.
నల్లబడుతున్న తూరుపు తీరం.
కంచె దగ్గర బెదురు చూపులతో పాడి ఆవు.
—
బాబూ, ఆవును లోపలకు తెచ్చేవరకూ ఇక్కడే ఆగు.
—
చెరువులో జారిపోతున్న చేపల్ని వేటాడుతూ జాలర్లు.
అమ్మను వేధిస్తూ పరిగెడుతున్న తుంటరి పిల్లాడికి మల్లే వర్షపు నీటి పిల్ల కాలువ.
అదుగో! పడవ వాడి కోసం ఎవరో పిలుస్తున్నారు.
—
అరే అబ్బాయ్! ముసురేసింది. కుండపోత. నది గర్జిస్తూంది వింటున్నావా?
గంగానది నుండి నిండు కడవలతో ఇండ్లకు వెళ్ళటానికి వేగిర పడుతున్న పడుచులు.
దీపాలు వెలిగాయి.
అబ్బాయ్, బయటకు వెళ్ళకు!
నిర్మానుష్యమైన వీధి. జారుతున్న అరుగు.
వలలో చిక్కిన అడవి దున్న ఆర్తనాదంలా వెదురు చెట్ల మధ్యనుండి వీస్తున్న ఝంఝా మారుతం.