పాట

ఎక్కడో దూరాన
గంధర్వ గానంలా
శింజినీరవంలా
అందెలరవళిలా
ఓ పాట

ఉదయాలు దాటుకుని
హృదయాలు దోచుకొని
ఆది నాదంలా
అనంత కావ్యంలా
సాగుతూ ఈ పాట

పడవ సరంగుల తెరచాప
వాలులో
పల్లకీ బోయీల పదగమనం లో
రోలు రోకళ్ల దంపుళ్ల లో
కూలి పడుచుల గొంతుల లో
కొనసాగే ఈ పాట

దేవతార్చన వేళ భక్తి పాట
వయసు తొలి పొద్దులోవలపు
పాట
వయసు మళ్లిన వేళ తత్వాల
పాట
పసికందు నిదురించ జోల
పాట
లోకాల పాలింప లాలి పాట

మేఘ గర్జనల గమకాల తో
మెరుపు విరుపుల తురుపుల
తో
దిగంతాలలో దివ్య పరిమళం
చిలుకుతూ కొనసాగుతూనే
వుంటుంది

సుప్త చేతనల్ని
శ్రుతిమయం చేస్తూ
తప్త భావనల జలతరంగిణి లా
జీవన మర్మాల్ని
కదిలిస్తూ
జీవ సమాధుల్ని ఛేదిస్తూ
అవిశ్రాంతంగా సాగుతూనే
వుంటుంది

పాటలో పదమునై
పదములో గళమునై
గళములో గానమై
పాటలో లీనమై
పరీవ్యాప్త మైనవేళ

వినగలను
వినాకర్ణేంద్రియరహితనై
దర్శించగలను
నయనరాహిత్యనై
ఇహ పరాలన్ని మరచి
పాటలో పరిమళించిన
మంత్రద్రష్టనో
ఈ సువిశాల ఇలాతలాన
ఎల్లలే లేని అవిభక్తనో
జనన మరణ చక్రభ్రమణంలో
విడివడిన విముక్తనో

—-

కొత్త ఝాన్సీలక్ష్మి గారు తన గురించి తాను ఇలా అంటున్నారు: “సామాన్య గృహిణిగా కాలం గడిచిపోయింది. ఒడిదుడుకుల జీవన పయనంలో ప్రశాంత తీరాల్ని వెతుక్కుంటున్న బాటసారిని. ఎపుడో వూహ తలుపు తట్టినపుడు ఈ కలం కాగితాన్ని పరామర్శిస్తుంది. సంగీత సాహిత్యాలంటే మక్కువ. మంచి పుస్తకం చదవాలనేది నా కోరిక.”