రామ చిలుక

చిగురాకు జొంపాల చక్కగా ఇముడుచూ

కాయ కసరులు తింటూ కాలము గడిపేటి

శుద్ధ సాత్వికమూర్తివి కీరమా నీవు !

తోటివారల గూడి తోటలందాడుచూ

గుంపులుగ చేరి కిల కిలలాడేటి

రామచిలుకా, నీతోటి రగడ ఎవ్వరికే

పట్టి బంధించి నీతో పంతాలుపోగా !

ఆకాశ వీధిలో ఆటలాడుచు ఎపుడు

మధురాతి మధురమౌ మామిడి పళ్ళు,

దోరజామి పళ్ళ తీపి రుచుల నాని

గోధూళి వేళకు గూటికి జేరుకొని

ఆదమరచి హాయిని నిదురపోయెదవు.

శుక వతంసమా ! చూడగా నిను వెతకి

పట్టి బందీని చేసేటి పాపి ఎవరొకో !

చిగురుటాకును బోలు మేని ఛాయయు,

కెంపులను గేలిచేసేటి ఒంపుముక్కును,

తేనె లొలికించు తీయని గళపు పటిమతో

మమ్ము మురిపించు ప్రతిభయే ముప్పాయె !

నీ లోని సొగసులే నీకయ్యె శత్రువులు,

నీ ప్రజ్ఞలే నీకు శాపములాయె !

అనుకరణలో అంత నేర్పరితనమేల ?

మనిషిలా నీవు మాట్లాడు టెందుకు ?

నీపలుకు నీ సొగసు లాసించి జనులు

పట్టి నిను పంజరాన ఉంచి పెంచి,

స్వేచ్ఛ నడచి సదా నిను వేధింతురు కదా !

అభము శుభమూ తెలియని పక్షి జన్మే ఐనా

అనుభవించక తప్పదమ్మా నుదుటి వ్రాత !