కావ్యమాల - నన్నయ నుండి నిన్నటివరకూ తెలుగు సాహితీ నందనవనంలో విరబూసిన సుగంధభరిత పద్యసుమాల మాల. ప్రతీ యుగములోను కొందరు కవులనెంచుకుని వారి రచనల్లోని అద్భుతమైన కొన్ని పద్యాలను ఉటంకిస్తూ, కీ.శే. కాటూరి వెంకటేశ్వరరావుగారు మాలికగా కూర్చి, "కావ్యమాల" పేరుతో తెలుగువారికి కానుకగా సమర్పించారు. సాహిత్య అకాడమీ పనుపున అల్లిన ఈ పద్య సుమమాలలో సహజంగానే కవిత్రయము, శ్రీనాథుడు, పోతనాదులు చోటుచేసుకున్నారు. ఈ సంకలనంలో వీరితో సమాన స్థానాన్ని పొందిన కవీశ్వరుడు -అనంతామాత్యుడు. భాస్కరుడు, కేతన, మంచనాదుల వంటి తన పూర్వీకులు, జక్కనాదులవంటి సమకాలీనులూ పొందలేని సముచిత గౌరవాన్ని “కావ్యమాల” లో అనంతుడు పొందాడు.

అంతర్జాలంలో తెలుగు నాటిక ఇంత వరకు వెలువడలేదనే చెప్పాలి. అప్పుడప్పుడు చిన్న చిన్న ప్రహసనాల రూపంలో వెలువడింది. బహుశా బుక్స్& గాల్స్ బ్లాగులో ఒక రచయిత్రి హాస్య సంభాషణలతో నాటకీయతని ప్రదర్శించారు. అది చూసాక నాకు గంటసేపు రంగస్థలం మీద ప్రదర్శించగలిగే దృశ్యనాటికని అంతర్జాలంలో పెట్టాలని అనిపించింది. జాలంలోనే ఎందుకు? అంటే వర్తమాన తెలుగు వార, మాస పత్రికలు నాటికల ప్రచురణని పూర్తిగా విరమించాయి గనుక ! మరి ఔత్సాహిక నాటక సమాజాలు స్క్రిప్టు కోసం ఎక్కడికి పోతారు! తమకి తామే వ్రాసుకొంటారా, లేక పాత వాటినే మార్చి, మార్చి వ్రాస్తారా? (ప్రస్తుతం అదే జరుగుతోంది లెండి)  

"ముక్కుతిమ్మనార్యు ముద్దుపలు"కన్నట్లే పోతన్నది సహజ పాండిత్యమనీ అతను రామభక్తి పరాయణుడనీ సహృదయులు తమ అభిప్రాయాన్ని 'గుళిగారూపం'గా ప్రకటించారు. దానితో ఇటీవలి పాఠక లోకానికి బమ్మెర పోతరాజూ, యెడ్ల రామదాసూ ఒక్క తరగతి రచయితలుగా కనబడ నారంభించారు.

సంగీత సాహిత్యరచన చేసి గాత్రజ్ఞుడై దానిని గానం చేసేవారు వాగ్గేయకారులు. మన తెలుగు సాహిత్యచరిత్రలో వాగ్గేయకారులకు ఎంతో ప్రాధాన్యం ఉంది. క్షేత్రయ్య, అన్నమయ్య వంటి వారు శృంగార భక్తిరస ప్రధానములైన రచనలు చేసి గానం చేయడంలో ప్రసిద్ధులైన వారు. అలాగే జయదేవుడు, నారాయణ తీర్థులు, ముత్తుస్వామి దీక్షితులు, త్యాగరాజస్వామి వంటి వారెందరో మహానుభావులు మన సాహిత్యాన్ని,సంగీత శాస్త్రాన్ని ఉత్కృష్టమయిన స్థితిలో నిలిపిన వాగ్గేయకారులు. ఇరవయ్యవ శతాబ్దపు ఉత్తరార్థానికి చెందిన సంగీత విద్వాంసుడు, రసవద్గాయకుడిగా ప్రజామోదం పొందిన పట్రాయని సీతారామశాస్త్రిగారు అటువంటి వాగ్గేయకారుల కోవకు చెందుతారు.  

చిలకపలుకులు అంటూ మొదలుపెట్టి, చెత్తకుండీకి ఓ మనసుంటే అని ఆలోచింపచేసి, అంతలోనే అల్లరా-నేనా! అంటూ గొడవ చేసి, శ్రీవారే బదులిస్తే అంటూ మధురోహల్లో ఓలలాడించి, సూసైడ్ నోట్ అంటూ కంగారుపెట్టి...నెలపొడుపుగా ఉన్నా అక్షరాల్ని నిండుపున్నమిగా చేయడమే అంటూ తన ఊసులన్నింటినీ మనకి అందించిన పూర్ణిమకి పరిచయం అనవసరం!! తన గురించిన మరికొన్ని ఊసులు-ఊహలు...  

  తెలుగులో నాటకరచన నల్లపూసైపోతున్న కాలంలో ఎ. శ్రీధర్ గారు చక్కటి నాటకాలు నాటికలను రచిస్తూ, కొత్త రచనలను సాహిత్యలోకానికి పరిచయం చేస్తూ ఉన్నారు. గతంలో వారు రచించిన “చీకటి చకోరాలు” అనే సాంఘిక నాటికను పొద్దులో ప్రచురించాం. ఇప్పుడు వారే రచించిన నాటకం “నీల గ్రహ నిదానము అను అజ కుమార విజయము అను శని దశరథ యుద్ధము” మొదటి భాగాన్ని మీముందుకు తెస్తున్నాం. చదివి మీమీ అభిప్రాయాలను తెలుపవలసినదిగా మనవి.  

  నీల గ్రహ నిదానము అను అజ కుమార విజయము అను శని దశరథ యుద్ధము (ద్వితీయాంకము) (ప్రథమ దృశ్యము) (దశరథ మహారాజు శయన మందిరం) (తెర తీయగానే సన్నని వెలుగులో దశరథుడు పాన్పు లేదా తూగుటుయ్యాలపై పడుకొని ఉన్నట్లు చూపించి, అతడు కాస్త ఒత్తిగిల్లగానే లైట్లు ఆఫ్ చేయాలి) (తెర వెనుక లైట్లు ఆన్ అవుతాయి) (దుస్వప్నాలు ఒక దాని వెనుక ఒకటిగా షేడో రూపంలో చూపించాలి) 1వ నీడ: ఒక మనిషిని కోతి తరుముతున్నట్లు..

కథ గురించి: కృష్ణా నదిపై వంతెన నిర్మాణం నేపథ్యంలో సాగే “నువ్వా దరిని…… నేనీ దరిని” అనే ఈ కథ రెండు విభిన్న సమూహాల, రెండు రాష్ట్రాల, రెండు విభిన్న మతాల మధ్య సమైక్యతని చాటుతుంది. ఉత్తర దక్షిణ భారతదేశాల సాంస్కృతిక వైవిధ్యతని స్పృశించే ఈ కథ తనకంటూ ఏ రాష్ట్రమూ లేని ఓ సింధీ యువకుడి ఆవేదనకి అద్దం పడుతుంది. అన్ని రాజకీయ సరిహద్దులు మానవ తప్పిదాల్లా అనిపిస్తాయతనికి. రాజకీయ “సరిహద్దుల” సమస్యపై ఈ కథ వ్యంగ్యాత్మక చెణుకులు విసురుతుంది.   ఇక చదవండి … నువ్వాదరిని…… నేనీదరిని

ఏకాకి సాగరతీరంలో కలల అలల్ని వెలిగిస్తూ గుప్పెడు మిణుగురులు.. మూలా సుబ్రహ్మణ్యం గారి భావుక తాత్వికతలో

కవికృతి సమ్మేళనంలో సభ్యుల మధ్య చోటుచేసుకున్న కొన్నిసంభాణలు:

ప్రాణాల్నిపంచభూతాలుగా విడగొట్టిన ఒకేఒక్క అంతు తెలియని ఆర్తి, ప్రతీక్షణపు ప్రతీక్షాఫలంగా చిలికిన తమకపు మకరందం ఈ కవితలో..

కవికృతి చివరి భాగం లోని కవితల్ని సమర్పిస్తున్నాం. పాల్గొన్న కవులందరికీ ధన్యవాదాలు.

పదాల పాదాల గుర్తుల్ని పదిలంగా దాచుకున్న కవితలతో కవికృతి పదవ భాగాన్ని సమర్పిస్తున్నాం.